Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28002 K.2017/27206

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında evden uzaklaştırma kararı olduğununun anlaşılması karşısıda; gerekçeli kararın sanığa yöntemince tebliğ edilmediğinden, temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-İddianame içeriğindeki anlatıma ve gerekçeli karardaki kabule göre, sanığın, hakaret ve tehdit eylemlerini, tek fiille birden fazla kişiye yöneltmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında tehdit ve hakaret suçları açısından TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek, her iki suçtan ayrı ayrı katılan sayısınca mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de.

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret ve TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki tehdit suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,