Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/2813 K.2017/18446

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Temyize gelmeyen sanık ...'in katılanın kaza tehlikesine yol açtığı iddiasıyla arkadaşı sanık ... ile birlikte araçtan indiği, katılanın da otomobilden indiği, sanık ...'in üzerinde taşıdığı ruhsatlı tabancasını katılana doğrulttuğunun mahkemece de kabul edilmesi karşısında; silah doğrultma eyleminin, silahın objektif ölçülere göre korkutuculuğu ve öldürücü özelliği nedeniyle herhangi bir söz söylenmese bile, ağır ve haksız zarara uğratmayı bildirme niteliğinde olması karşısında, fiilin TCK'nın 106/2-a maddesindeki silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanunun 106/1-2. cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

-2-