Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28210 K.2020/2558

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosya içeriğinden ve katılan ile tanık anlatımlarından, sanıklar ... ve ...'in, değişik zaman dilimi içerisinde katılan ...'u cep telefonu ile ayrı ayrı arayarak tehdit etmekten ibaret eylemlerini, ani gelişen tartışma ortamında sanıkların ne suretle önceden anlaşıp, planlayarak iştirak iradesi içinde gerçekleştirdikleri açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Bozma kararına uyulup, sanıkların eyleminin, TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,