Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28421 K.2020/2611

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın, temyiz kapsamında olmayan sanık ... ile birlikte müştekiye karşı “bize küfür etmişsin düğünden sonra sen görecen” şeklinde sözlerle tehdit ettiği kabul edilen olayda, düğün esnasında aniden ortaya çıkan tartışmada aralarında önceden husumet bulunmayan sanığın temyiz dışı sanık ile ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemi gerçekleştirdiği tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise;

a) Sanığın aşamalarda müştekinin kendisine küfür etmesi üzerine tartışma yaşandığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak, TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 3 ay olarak eksik tayini,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, uyulması halinde, bozmanın sanık ... hakkında açıklanması