Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28448 K.2020/2593

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) Sanık hakkında müştekiler ... ile ...'a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanığın aşamalarda müştekilerin kendisine ait evin önüne gelerek aracına zarar vermeleri üzerine eylemi gerçekleştirdiğini savunması, her ne kadar sanığın ilk tehdit eyleminde olayların çıkışına sebep olduğu kabul edilmiş ise de, silahla tehdit olayının ikinci olay olması ve sanığın aracına zarar verilmesi üzerine gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,

2) Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Tehdit eyleminin silahla tehdit eyleminden farklı zaman diliminde gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,