Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28458 K.2020/1308

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın tehdit içerikli bir söz söylediğine ilişkin dosyada bir delil bulunmaması, katılan ve yanında bulunan tanık ...'ın aşamalarda sanığın elinde sopayla üzerlerine doğru gelirken yanında bulunan tanıkların sanığı durdurarak araca bindirdiklerini beyan etmeleri, diğer tanık ...'in aşamalarda sanığın elinde sopa varken katılana ''sen ne yapıyorsun'' demesi üzerine sanığı sakinleştirerek araca bindirdiklerini beyan etmesi ve Mahkemece de sanığın elinde bulunan sopayı katılana doğru sallayarak gösterdiği ve üzerine doğru yürüdükten sonra arkadaşlarının telkini ile geri dönüp gittiğinin kabul edilmesi karşısında;

belirtilen deliller değerlendirilerek sanığın eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan; yerinde görülmeyen gerekçeyle silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Sanığın aşamalarda, trafikte önünde seyreden katılandan yol istediğini ancak katılanın yol vermediğini ve bu sebeple kaza atlattığını savunması, tanık ...'in de aşamalarda sanığın savunmasını destekler nitelikte beyanda bulunması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,