Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28552 K.2016/5600

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Bir adrese ilk defa tebligat yapılacaksa 7201 sayılı Kanun’ın 21, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa da aynı Kanun’un 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir.

Sanık ...’nın yokluğunda verilen hükmün gerekçeli kararı, “...l” adresine tebliğe çıkartılmış ve tebligatta “... olmadığı gerekçesiyle iade edilmiş ve aynı nedenle Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat da yapılamadığından Resmi Gazetede ilanı ile ilanen tebligat yapılmış ise de, daha önce yazılan bir talimatta, “Soğanlı mahallesi, ... şeklindeki MERNİS adresine tebligat yapıldığı, gerekçeli kararın da, sanığın duruşmada verdiği adrese tebliğ edilememesi nedeniyle MERNİS adresine tebliğe çıkartılması gerektiği,

Sanık ...’nın yokluğunda verilen hükmün gerekçeli kararın, 13.03.2008 tarihli duruşmada bildirdiği “... mahallesi, Yeni Sanayi sokak no...” adresine değil, doğrudan “... mahallesi, ... şeklindeki MERNİS adresine tebliğe çıkartıldığı, öncelikle bilinen son adrese tebligat yapılması gerektiği, fakat UYAP kaydında, sanığın cezaevinde hükümlü olduğunun tespit edildiği.

Bu şekilde yokluklarında verilen hükümlerin gerekçeli kararlarının sanıklar ... ve ...’ya usulüne göre tebliğ edilmediği,