Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28564 K.2017/12926

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verildikten sonra CMK'nın 231/11.maddesi gereğince, sanığın denetim süresi içinde kasten işlediği yeni bir suç nedeniyle mahkumiyetine hükmolunması halinde, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanabileceği, Çorlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.06.2012 tarih 2011/1102 Esas ve 2012/662 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 03.10.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın,

ihbara konu suçtan Silivri 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/09/2013 tarih ve 2013/116 Esas-2013/556 sayılı ve 09.09.2013 kesinleşme tarihli mahkumiyet hükmüne ilişkin suçu denetim süresi başlamadan önce 07.07.2012 tarihinde işlediği anlaşılmakla, CMK'nın 231/11.maddesindeki denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleme şartının gerçekleşmediği gözetilmeksizin hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2- Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

3- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,