Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28790 K.2020/1298

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-Sanık ...'ın üzerine atılı tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde; Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Sanık ...'ın üzerine atılı hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; Başkaca nedenler yerinden görülmemiştir. Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda sanığın, mağdura yönelttiği: “Allah belanızı versin” şeklindeki sözün mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, beddua niteliğinde, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı sözler niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, bu nedenle sanık hakkında CMK'nın 223/2-a yerine CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,