Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/2925 K.2019/8302

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıkların yokluğunda verilen hükümlerin tebliğinin usulsüz olması nedeniyle sanıklar müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Sanıkların aşamalardaki istikrarlı savunmalarında suçlamaları reddetmeleri, mağdurlar ile sanıklar arasında husumet bulunması ve mağdurların soyut nitelikteki beyanları dışında, sanıkların savunmalarının aksini ispata elverişli somut ve kesin bir delil bulunmadığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, mahkemece hangi delile hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre ise;

a) TCK’nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasında sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak eksik belirlenmesi,

b) Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan ilamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren nitelikli hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,