Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/3575 K.2015/24514

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık S.. K.. hakkında yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine dair Denizli (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 13.12.2011 tarih ve 2010/717 Esas 2011/926 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 15.12.2014 tarih ve 2013/40819 Esas 2014/35998 Karar sayılı kararıyla; "Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, Anlaşıldığından,sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2015 tarih ve 2015/60255 sayılı yazısı ile;

“İtirazımız, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümde hapisten çevrilen adli para cezasının kesin nitelikte bulunmadığı ve bu itibarla Yüksek Yargıtay 4.Ceza Dairesi'nin işin esasına girerek temyiz incelemesi yapması gerekirken temyiz davası isteği hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA karar vermesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

Hüküm tarihinin 13/12/2011 olması karşısında hükmolunan hapisten çevirme adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunmadığı gibi 5275 sayılı CMK'nun 223 maddesi kapsamında temyize kabil hükümlerden bulunduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır.

İzah edilen bu nedenlerle kamu davasına konu sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen hapisten çevirme adli para cezasına ilişkin hüküm miktar ve niteliği itibariyle temyiz yasa yolundan incelenmesi olanaklı bir hüküm olmakla, Yüksek Dairece temyiz isteği kabul olunup, dosyadaki tüm deliller değerlendirilerek, temyizin esastan kabul veya reddi konusunda bir karar verilmesi gerektiği kanaatindeyiz.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik karar vermeye yer olmadığına dair, Dairemizin 15/12/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 15.12.2014 tarih ve 2013/40819 Esas 2014/35998 Karar sayılı karar vermeye yer olmadığına dair kararın KALDIRILMASINA,

Denizli (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 13/12/2011 tarih ve 2010/717 Esas, 2011/926 Karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ile aynı apartmanda ve onun dairesinin bir alt katında ikamet eden sanığın, apartmanın bahçesinde sokak kedilerine yiyecek verdiği, bu yiyeceklerin koku yapması ve birçok sokak kedisinin bahçeye gelmesine neden olması dolayısıyla katılanın rahatsız olduğunun kabul edilmesi ile suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesinin ve failde mağdurun huzur ve sükununu bozma özel kastı olmasının şart olması karşısında, eylemin, sırf katılanın huzur ve sükununu bozmak maksadıyla işlenip işlenmediği ve atılı suçun “ısrar” unsurunun olayda ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.