Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/4649 K.2017/10156

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizde,

Eylemlere, yükletilen suçlara ve sübuta yönelik temyiz iddialarının isabetli olmadığı,

Anlaşıldığından,

a-Katılan ...'nın, sanık ...'un hakaret eylemine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b-Sanık ...'un hakaret ve tehdit eylemlerinden kurulan beraat hükümlerinde ise; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5 ve CMK'nın 327/2. maddeleri uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hükmedilecek maktu avukatlık ücretinin Hazine aleyhine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ...'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının vekalet ücreti ile ilgili kısmındaki “ müdahilden” ibaresi çıkartılarak yerine “Hazineden” ibaresinin yazılması biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık ...'un tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlere gelince,02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,