KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/5157 E., 2015/25807 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2015/65601
- Mahkemesi
- Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 23/11/2010
- Numarası
- 2010/196 (E) ve 2010/291 (K
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Sanıklar E.. D.. ve K.. D..'e yükletilen yaralama, sanık S.. A..'a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanık S.. A.. hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanıklar E.. D.. ve K.. D.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerde adli para cezasına mahkumiyet halinde, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/5157, K. 2015/25807, 2 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama