Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/5592 K.2019/8854

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, aralarında önceye dayalı husumet bulunması ve görgüye dayalı tanık beyanının da bulunmaması karşısında; müşteki beyanının hangi gerekçeyle sanık savunmasına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Olay tarihinde sanık ve temyize gelmeyen diğer sanık .... ile müştekinin karşılaştıkları, müştekinin sanıklara hakaret ettiği ve bunun üzerine sanıkların da müştekiyi '' seni geberteceğiz '' diyerek birlikte tehdit ettikleri iddia ve kabul edilmiş ise de; sanık ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık Mehmet'in aniden gelişen olayda meydana gelen tartışma ortamında, ne suretle önceden anlaşıp tehdit kastı ile hareket ettikleri açıklanıp yasal kanıtları gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 106/2-c madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b-Sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,