Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/5855 K.2017/6292

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Esasa etkili işlemlerin yapıldığı, tanık beyanının alındığı ve hüküm fıkrasının bulunduğu 10.10.2013 tarihli duruşma tutanağı sayfalarının katip tarafından imzalanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hüküm fıkrasında, sanığın adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda ''sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak somut delil elde edilemediğinden bahisle beraatine'' karar verildiğinden söz edilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açılması,

3-Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,