Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/5869 K.2015/27801

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mağdur .., kollukça alınan ve duruşmada tekrarladığı ifadesinde, sanığın kendisine karşı suç işlemediğini belirtmesi, sanığın babası olan mağdur .. 14.05.2013 ve 21.05.2013 tarihlerinde tehdit etmesi karşısında; mağdur ... yaralanmasına ve tehdit edildiğine ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanmadan, mağdur ... karşı 14.05.2013 ve 21.05.2013 tarihlerinde işlenen tehdit suçlarında TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, 14.05.2013 tarihinde mağdur ... yaralama, mağdurlar ... ve ... zincirleme şekilde tehdit etme, 21.05.2013 tarihinde ise mağdur .. tehdit etme eylemlerinden mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Tekerrüre esas alınan Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2009 tarih ve 1115/1435 sayılı mahkumiyet kararının, su hırsızlığına ilişkin olması, 6352 sayılı Kanunun 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, su hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, sonucuna göre anılan ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirmesi, tekerrüre esas alınamaması durumunda ise diğer eski mahkumiyet kararlarının tekerrür açısından değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de; 14.05.2013 tarihinde mağdurları tehdit etme suçundan kurulan hükümde, 2 yıl 6 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunması,