Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/6430 K.2015/29779

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini tehdit ve hakaret ettikleri kabul edilen olayda, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği her iki sanık hakkında tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanıkların bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda birbirlerine mesaj göndererek tehdit ve hakaret etmeleri karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mükerrir olan sanık S.. Ö.. hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda TCK’nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılması,