Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/7026 K.2019/11150

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

İddianame içeriğinde, sanığın yaralama olayından sonra, katılanı telefonla arayarak "seni öldürürüm" biçimindeki sözlerle tehdit ettiği iddia edildiği halde, mahkemece, sanığın tartışma sırasında katılana huzurda "eğer benimle boşanırsan seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği kabul edilip, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı olarak, iddianamede anlatılmayan eylem nedeniyle sanık hakkında hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

a) Sanığın aşamalarda suçu kabul etmemesi, katılanın adli raporunda "vücudunda haricen herhangi bir travmatik lezyon saptanmadığı"nın belirtilmesi, soruşturma aşamasında beyanı alınan tanık ...'in kasten yaralama olayını doğrulaması karşısında, katılanın olaya tanık olduklarını iddia ettiği ... ve ....'in kovuşturma aşamasında beyanları alınmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Kabule göre de; sanığın, olay tarihinde tartışma esnasında katılanın ilk önce saçlarından tutup sürüklediği, olayın devamında mutfağa giderek eline bıçak alıp tekrar katılanın üzerine yürüdüğü, ancak bıçakla katılanı yaralamadığı, şeklindeki eylemleri ile olayın bir bütün olduğu ve TCK'nın 61. maddesi gereği olayda bıçak da kullanıldığı dikkate alınarak, olayın tamamlanmış bıçak ile kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama ve eşe karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,