Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/7574 K.2019/10828

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ın, mağdur ...'a yönelik tehdit suçu açısından, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ...'a isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ...'un, mağdur ...'a yönelik silahla tehdit ve silahla yaralama eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizde,

a-İddianame içeriğindeki anlatıma ve mahkemenin kabulüne göre, sanık ...'un, mağdurla tartıştığı sırada “seni öldürürüm” şeklindeki sözünün ardından, hemen o anda elindeki bıçakla mağduru yaralamasından ibaret olayda, sanığın yapacağını söylediği eylemi hemen gerçekleştirmesinin bütün olarak silahla yaralama suçunu oluşturduğu, yaralama eylemi sonrasında tehdit içeren bir söz ve davranış da göstermediği halde sanığın eyleminin ayrıca silahla tehdit suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, silahla tehdit suçundan beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Silahla yaralama suçu açısından ise, kabule göre, mağdur ... hakkında soruşturma evresinde alınan adli raporda "sol yüzde trapus önünde 3x1 cm boyutunda 1 cm derinliğinde, üst ve alt dudakta 1 cm uzunluğunda kesi" tarif edilmesine rağmen bu yaralanmanın çehrede sabit eser olup olmadığı yönünde rapor alınmaksızın yargılamaya devamla silahla yaralama suçundan TCK'nın 86/2-3e maddeleri gereği hüküm kurulması,