Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/7707 K.2015/30576

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bozma öncesi verilen kararda sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, TCK'nın 50/1-d maddesi uyarınca mahkum olunan hapis cezasının süresi kadar kahvehane ve eğlence türü olan (bar, cafe v.b) yerlere gitmekten yasaklanması seçenek tedbirine çevrildiği, sanık tarafından yapılan temyiz nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca bu durum kazanılmış hak teşkil ettiği halde, bozma sonrasında sanığın aleyhine olan TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Kabule göre de,

Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK’nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20.03.2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51.maddelerinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,