KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/8508 E., 2019/10577 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçundan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken katılanlara yönelik olarak TCK 43/2 maddesi uygulanması gerekirken sehven teşebbüs hükümlerine ilişkin olan TCK 35/2 maddesinin uygulandığı, ancak bu hatanın sonuç cezaya etkisi olmaması nedeniyle mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu değerlendirilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Katılanların aşamalarda, sanığın kendilerine iki yıl önce hakaret eylemini gerçekleştirdiğini beyan ederek 22/10/2013 tarihli dilekçe ile şikayetçi olmaları karşısında, TCK'nın 73/1. maddesinde öngörülen altı aylık yasal şikayet süresinin geçtiği gözetilmeden, kamu davasının düşmesi yerine mahkumiyetine kararı verilmesi,
B-Sanık hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Tehdit ve kasten yaralama suçları açısından ortak olarak;
a-Sanığın 30/12/2013 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeyi ve TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
b- Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın gözetilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/8508, K. 2019/10577, 11 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama