Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/8985 K.2019/12174

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçundan zarar görme ihtimali bulunan müşteki ... çağrı kağıdının soruşturma aşamasında bildirdiği adresten başka bir adreste muhtara tebliğ edilmesinden dolayı duruşmalara katılamamış ise de, müşteki vekilinin temyiz dilekçesiyle katılma iradesini açıklaması nedeniyle, müşteki ...’nın CMK'nın 237/2.maddesi uyarınca katılan ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılan vekilinin tehdit suçuna yönelik temyiz talebinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda tehdit eylemini kabul etmemesi karşısında, soruşturma evresindeki anlatımlarından katılan ...’nın tehdit edilmesi eylemine ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tek tanık Nuray Arıcı’nın usulünce duruşmaya çağırılarak dinlenilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Bozmaya uyulup sanığın üzerine atılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen suçu işlediğinin kabul edilmesi halinde ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,