Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/9474 K.2019/12732

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların fidancılık yaptıkları Kestel ilçesinde bulunan 228 ada 6 parsel numarasına kayıtlı katılana ait taşınmazın daha önce sanıklara ait olduğu, katılanın tefecilik ve nitelikli yağma suçlarını işleyerek sanıklardan bu taşınmazı devraldığı ve bu nedenle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/433 Esas, 2013/479 Karar sayılı dosyası ile nitelikli yağma ve tefecilik suçlarından mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,