Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/9550 K.2015/33752

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık E.. A..'na yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık E.. A..'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık E.. A.. hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanıklar H.. Ş.. ve L.. K.. hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 13.06.2006 tarih ve 4.MD-122/162 sayılı kararında açıklandığı üzere; başka bir soruşturma nedeniyle mahkeme kararı ile O.. K.. isimli kişinin iletişiminin tespiti sırasında adı geçen kişinin sanık H..

Ş.. ile yaptığı telefon konuşmalarının tesadüfi delil niteliğinde olduğu, CMK’nın 138/2. maddesi gereğince tesadüfi delilin, aynı Kanun’un 135. maddesinin 6. fıkrasındaki katalog suçlara ilişkin olması halinde yasal kanıt olabileceği, CMK’nın 135/6. maddesinde gösterilen katalog suçlardan olmayan 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak silah taşıma ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarında O.. K.. ve sanık H..

Ş.. arasında geçen telefon konuşmalarının Anayasa'nın 20, 38/6, AİHS'nin 6, 8 ve CMK'nın 217/2. maddeleri gereğince yasak delil niteliğinde olduğu, dosyadaki diğer kanıtlara göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yasak kanıta dayanılarak mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemi yönünden, suçta kullanıldığı kabul edilen tabancanın ele geçmemesi, olay yerinde boş kovan ya da çekirdek elde edilememesi ve bir kısım sanıkların tabancanın kuru sıkı olduğunu ileri sürmesi karşısında, suçta kullanılan tabancanın ne suretle yasak nitelikte değerledirildiği açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması,

b-Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme eylemi yönünden, sanık H.. Ş..'in tabancayı diğer sanık L.. K..'ın önüne attığını beyan etmesi, sanık L.. K..'ın ise tabancayı almadığını sanık Ercan'a seslenip "bak bu tabanca seninmiş silahı yerden al" dediğini savunması, sanık Ercan'ın ise olayda silah kullanmadığını savunması karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun kararda gösterilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,