Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/9848 K.2015/28795

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Soruşturma aşamasında yargılamaya konu olaya ilişkin ifadeleri alınan tanıklar S.. Y.., F.. A.. H.. S.., A.. T.., K.. A.., H.. İ.. Ç.., M.. Y.., S. K..., M.. K.. ve C.. P.. isimli tanıklar dinlenmeden, neden dinlenmedikleri de açıklanmadan soruşturma aşamasında alınan ifadelerinin okunması ile yetinilerek, sanıklara ve katılana tanıklara soru sorma hakkı tanınmadan hüküm kurularak CMK’nın 206, 211 ve 216. maddelerine aykırı davranılması,

2)Sanığın, sabıka kaydında yer alan Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.12.2002 tarih ve 185/234 sayılı eski mahkumiyet kararı infaz bilgileri ile birlikte getirtilerek, yüklenen suçun şartlı tahliye tarihinden sonra bihakkın tahliye tarihinden önce işlendiğinin tespit edilmesi durumunda mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Kabule göre de; sanığın, hükmü temyiz etmeyen diğer sanık M.. G..’le birlikte sanığa vurmalarından sonra, muhtemelen tanıkların araya girip ayırmalarından sonra katılana “infazımız yanmış iyi halimiz kalmamış kaybedecek neyimiz var, vuralım” dediklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, söylenen sözlerin TCK’nın 106/1. maddesinin birinci cümlesinde tanımlanan “vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceğinden bahisle tehdit” suçunu oluşturduğu, eylemin birden fazla sanık tarafından işlenmesi nedeniyle de TCK’nın 106/2-c maddesi kapsamında girip girmediğinin tartışılmaması,