Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/10407 K.2020/9741

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, "aramızda alacak - borç ihtilafı bulunan müşteki, önce telefonda sonra da dükkanımın önüne gelerek bana hakaret etti" şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2-Sanığa yükletilen silahla tehdit suçundan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl olarak uygulanması,

3-Sanığın sabıkasında görülen tek kaydın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak,

takdiri indirim uygulanan ve uygulanan hapis cezası ertelenen sanığın, açıkça hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep etmesi karşısında, sanık hakkında erteleme hükümlerinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğinin gerekçe ve hüküm kısmında tartışılmaması,