Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1073 K.2016/13444

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...'a yapılan tebliğatın yöntemince yapılmadığı anlaşıldığından, temyizinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında; mahkemece, sanık ...'un müştekiye ait cep telefonunu arayarak kendisini ... olarak tanıtıp daha önceden kendilerine fidan sattığını ve görüşmek istediğini söylediği, bunun üzerine müştekilerin birlikte .... İlçesi ...

Beldesine geldikleri, sanık ...’nun el işareti yaparak aracı durdurduğu, araca binip "burada konuşmayalım köyün dışına çıkıp orada konuşalım" dediği, sanık ...’nun dağda kuzulara ahır yaparken bir altın gömüsü bulduklarını, bunu satmak istediğini söylediği için müşteki ...’ın sanık ...’ nun kendisi ile telefonda görüşmesine rağmen diğer ortağı olan müşteki...'ın kendisi zannetmesi nedeni ile durumdan şüphelendikleri, için sanığı korkutmak amacıyla istihbaratçı olduklarını söyledikleri,

bunun üzerine sanık ...’nun da korkarak arabadan aşağıya atladığı ve diğer sanıklar ile birlikte mağdurları araç ile takip etmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda;

Sanık ... tarafından ismini farklı söyleyerek kazı sırasında altın bulduğunu söyleyip sahte altınları satmaya çalışmak şeklindeki hileli hareketlerin, objektif olarak ne şekilde inandırıcı düzeyde olduğu açıklanıp tartışılmadan dolandırıcılık suçundan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıklar ... ve ...'un mağdurları araç ile takip etmek şeklinde gerçekleşen eylemleri ile ne şekilde dolandırıcılık suçuna iştirak ettikleri açıklanıp kanıtları gösterilmeden yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,

3- Sanık ...'un kendilerinden kaçan müştekilere ve havaya doğru ateş etme şeklindeki eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde düzenlenen genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarını oluşturduğu, bu durumda aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile ayrıca genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

4- Sanığın müştekilerin içerisinde bulunduğu araca doğru ateş ederek silahla tehdit eylemini gerçekleştirdiğini kabul edilmesi karşısında, sanığın tek eylemle birden fazla müştekiye yönelik tehdit suçunu işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,