Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1098 K.2020/2354

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün, beyanında en son bildirdiği adres yerine, doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligatın usülsüz olması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle, temyiz talebinin reddine dair karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet eyleminden verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında silahla tehdit eyleminden verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Sanık ...'ın olay günü otopark bekçiliği yaptığı sırada müşteki Aydın'ın otoparkın etrafında hayvanlarını otlatırken yanına gelen köpeklere taş atttığı ve bu taşların otoparkta bulunan araçlara zarar verdiği, kendisinin de müşteki Aydın'ı uyardığı şeklindeki anlatımları ile sanığın bu iddialarının tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında, bu hususlar gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,