Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/11619 K.2017/14195

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verildikten sonra CMK'nın 231/11.maddesi gereğince, sanığın denetim süresi içinde kasten işlediği yeni bir suç nedeniyle mahkumiyetine hükmolunması halinde, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanabileceği, Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2013 tarih 2013/333 Esas, 2013/437 Karar Sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 11/12/2013 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında , ihbara konu Ankara 37.Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarihli ilamı ile 17/08/2012 tarihinde işlediği Basit tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, CMK'nın 231/11.maddesindeki denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleme şartının gerçekleşmediği gözetilmeksizin hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,