Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1176 K.2017/25441

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Katılan ...'ın 10/10/2014 tarihli süre tutum dilekçesinde, sanık ... hakkındaki beraat kararlarını temyiz etmemiş, daha sonra gerekçeli kararın ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliği üzerine 10/11/2014 tarihinde ise, beraate ilişkin hükümler yönünden de temyiz talebinde bulunmuş ise de; bunun da süresi içinde olmadığı,

Anlaşıldığından, katılan ...'ın 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince,

Sanık hakkında kesin nitelikte adli para cezasına hükmedilmiş ise de, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına da karar verildiğinden, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında yaralama suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılması suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 86/2 kapsamındaki yaralama suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,