Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/11848 K.2020/8761

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuru süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında karşılıklı hakaret eylemleri nedeniyle kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların temyiz edilmediği, sanık ...’e hükmün tebliğ edilmemiş olması nedeniyle temyizi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ... ... hakkında katılan ...’e karşı yaralama uçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...’in temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet kararının temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,