KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/12221 E., 2020/9112 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanıklar ... ile ... hakkında tehdit ve yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
1-Sanığın, katılanı "elimden çok çekeceğin var" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gereği hüküm kurulması,
2-Sanığın aşamalarda katılan ...'in kendisine hakaret etmesi üzerine eylemi gerçekleştirdiğini savunması ve taraflar arasında husumet olduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde TCK'nın 52/2. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak eksik ceza tayini,
4-Bir nolu bozma bendinin kabulüne göre;
Sanığın mala zarar verme suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 106/1-son maddesindeki tehdit suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/12221, K. 2020/9112, 7 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama