Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/12293 K.2020/10018

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

2-Müşteki ... vekilinin, sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat ile kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik;

Müşteki ...'nın 08/01/2015 tarihli talimat duruşmasında sanıktan şikayetçi olduğu ancak davaya katılma talebi olmadığı halde usule aykırı şekilde kamu davasına katılmasına karar verilmiş ise de; müştekinin katılma talebi olmadığından müşteki vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından,

5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık müşteki ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebi ile tehdit ve kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik vekalet ücretiyle sınırlı olan temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

Sanık ... hakkında yargılandığı aynı davada kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat kararları nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği anlaşıldığından,

Vekalet ücretine yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'na geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici madde 5/d' deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 nci maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b-Kabule göre de;

Sanığın sabıkasında görülen ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 6545 sayılı Yasanın 72. Maddesinin yürürlük tarihinden önce kesinleştiği gözetilmeden, sanık hakkında " suç tarihi öncesinde birden fazla suçtan kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına " şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,