Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1277 K.2017/12426

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mağdurun hazırlık aşamasında alınan beyanında, sanık hakkında iki gün önce de ( 12.10.2011) aynı suçlar nedeniyle şikayette bulunduğunu belirtmesi ve aynı mahkemenin 2014/374 E.- 2014/110 K. nolu kararıyla ayrı bir mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, ilgili dava dosyalarının birleştirilmesi ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerekirken, fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın adresine TK'nın 21. maddesi uyarınca ihbar kağıdının kapıya yapıştırılmaması nedeniyle usülüne uygun tebliğ edilmediği, bu nedenle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen deneme süresinin işlemeye başlamayacağı gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

3-Hükmün açıklanmasına neden olan sanığın aynı ilamı nedeniyle, mahkemenin 2014/374 E.- 2014/110 K. nolu dosyası ile bu dosyada iki kez hükmün açıklanamayacağının gözetilmemesi,

4- Kabule göre ise,

a-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,