Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/13175 K.2020/10175

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'in üzerine atılı yaralama suçundan, sanık ...'in üzerine atılı hakaret ve katılan ...'a yönelik yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezanların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafii ile sanık ... müdafinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... Göçen hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar ... ile .... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yaralama eylemini TCK'nın 25/1. maddesi uyarınca meşru savunma koşulları kapsamında gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddesi gereğince beraat yerine, ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının "ceza verilmesine yer olmadığına" dair kısmın karardan çıkarılarak yerine "beraatine" ibarelerinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

4-Sanık ... hakkında 6284 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Hüküm tarihinden önce, 20.03.2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 gün ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 23/1. maddesi ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı,

anılan Kanunun, 13/1. maddesinde "Bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hakim kararıyla üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur." şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, tanımlar başlıklı 2. maddesinin (c) bendinde ise hakim tanımının aile mahkemesi hakimini ifade edeceği düzenlemesi karşısında, tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin aile mahkemesi olduğu anlaşıldığından,

görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,