Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/13194 K.2017/14988

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tek fiille iki mağdura karşı tehdit eylemini gerçekleştirmiş olması ve hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması karşısında, müşteki Kadir'e yönelik tehdit eyleminin, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşıldığından,

bu müştekiye yönelik eylemler bakımından CMK'nın 253'ncü maddesinde düzenlenen uzlaşma hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı konusunda değerlendirme yapılması, uzlaşmaya karar verilmesi halinde, sanık hakkında müşteki ...'a kasten yaralama suçundan da mahkum edilmiş olması karşısında, tehdit suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükmünün uygulanamayacağından sadece müşteki....'a yönelik tehdit suçundan hüküm kurulması gerekeceğinden, müşteki....'e yönelik tehdit suçundan uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,