Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1324 K.2020/1453

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, katılan ...'un yokluğunda verilen hükümde, katılanın Bolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması sebebiyle, temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi ve ceza infaz kurumunda bulunan katılana yapılan tebligat sırasında,

5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin, anılan Kanun maddesine uygun yapılmaması karşısında, bu hususta tebliğnamedeki katılanın temyizinin reddi görüşüne iştirak edilmeyerek, katılanın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak;

1)CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin 28/06/2014'de yürürlüğe girmesi, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında iki adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın yer alması ve suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması ile yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında, "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği takdirde suça sürüklenen çocuğun ileride bir daha suç işlemekten çekinmesinden sebep olacağı hakkında Mahkememizde vicdani kanaat hasıl olmadığı" biçimindeki erteleme kararıyla çelişecek nitelikte gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2)Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, aynı Kanunun 51/3. maddesi gereğince erteleme nedeniyle denetim süresinin gerekçe gösterilmeden sonuç cezadan fazla olacak şekilde en üst hadden belirlenmesi,

B-Sanık ... hakkında silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;

1)Sanığın, oğlu olan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılanların evinin önüne gelerek ele geçirilemeyen av tüfeği ile ikamete ateş etmeleri ve sanığın meskun mahalde ele geçirilemeyen av tüfeği ile havaya ateş etmek suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilen eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu bu durumda, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

2)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

C-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri açısından ortak olarak;

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay günü birlikte aralarında husumet bulunan katılanlar...'nın ikametinin önüne giderek ele geçirilemeyen tüfek ile katılanların ikametine doğru ateş ettikleri ve sanık ...'in havaya doğru tekrar tüfek ile ateş etmesi şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen eylemleri nedeniyle, TCK'nın 106/2-a-c maddelerinde düzenlenen birlikte silahla tehdit ve TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,