Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1328 K.2020/2997

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin 28/06/2014'de yürürlüğe girmesi, sanığın adli sicil kaydında bir adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın yer alması ve bu ilamın kesinleşme tarihi dikkate alındığında suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması ile yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında,

"sanık hakkında daha önce CMK 231/5. maddesinin uygulandığı ve sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından CMK madde 231/8 uyarınca bu defa 231/5. maddenin uygulanmasına yer olmadığına'' biçimindeki erteleme kararıyla çelişecek nitelikteki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasının c bendindeki hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,