KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/13423 E., 2020/12164 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve ...'nun birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan almış olduğu beraat hükümlerine yönelik olarak temyize geldikleri belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1.Sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılanlar ... ve ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2.Sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Katılanların aşamalarda temyiz dışı sanıklar ... ve ...'nun yanında sanık ...'nun da birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdiğini ileri sürmeleri, katılanların bu beyanlarının tanıklar ..., ..., ... ve ...'un beyanlarıyla da doğrulanması,
sanık ...'nun da yargılama aşamasında da kabul ettiği soruşturma beyanında kardeşlerinin darp edildiğine ilişkin telefon gelmesi üzerine pasaja giderek bazı hoş olmayan kelimeler kullandığını belirterek katılanların iddiasını kısmen de olsa doğrular nitelikte savunma yapması karşısında, katılanların iddiasını doğrular nitelikte güvenlik kamera görüntülerinin de bulunduğu gözetilmeden, "..sanık ...'in tehdit eyleminin işlenmesi sırasında olay yerinde olduğuna ilişkin tam bir vicdani kanaat oluşmadığı" şeklindeki yerinde olmayan yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/13423, K. 2020/12164, 15 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama