Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/13543 K.2020/10163

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; A)Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik;

1-Sanık ile mağdur ... arasında sanığın çobanlık ücreti konusunda anlaşmazlık bulunması, savcılık talimatı ile mağdur ...'ın kolluk kuvvetleri ve köy muhtarı katılan ... ile birlikte hayvanlarını teslim almak için sanığın yanına gittiklerinde mağdur ...'ün, sanık ... ve sanığın eşi olan temyiz dışı ...'in birlikte kendisini tehdit ettiklerini ileri sürmesi ve katılan ...'ın da mağdur ...'ı doğrulaması, sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi,

sanığın birlikte yaşadığı temyiz dışı sanık ...'in de sanık ...'in savunmasını destekler nitelikte beyanda bulunması karşısında, yargılama aşamasında dinlenilen ve olay yerinde savcılık talimatını yerine getirmek için bulunan jandarma görevlisi tanık ...'in mağdur ve katılanı doğrular nitelikte beyanda bulunmakla birlikte temyiz dışı sanık ...'in olay yerine sonradan geldiği ifade etmesi de gözönüne alınarak,

sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'in nasıl bir iştirak iradesi ile birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdikleri, birlikte suç işleme kararına ne şekilde ulaştıkları hususları denetime olanak verecek şekilde tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile birlikte tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Bozma ilamına uyularak eylemin TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici madde 5/d'deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

B)Sanık hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

1)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

a)Uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması halinde;

Sanığın katılan ...'a yönelik tehdit eylemini, mağdur ...'a yönelik tehdit eylemi ile aynı gün aynı olay bütünlüğü içerisinde aynı yerde gerçekleştirmesi karşısında, sanık hakkında zincirleme tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken ayrı ayrı hükümler kurulması,

b-17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici madde 5/d'deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi gereğince, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek ,sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

C)Her iki suçtan kurulan mahkumiyet hükümleri açısından ortak olarak;

Kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanık hakkında mağdur ...'e yönelik TCK'nın 106/2-c maddesi ve katılan ...'a yönelik TCK'nın 106/1-1. cümle maddesi uyarınca ceza tayin edilmesine karşın, gerekçeli kararda "Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe" bölümünde sanık hakkında "TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca iki kez cezaladırılmasına" şeklinde gerekçeye yer verilmek suretiyle çelişki yaratılması,