Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/13564 K.2020/9324

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi karşısında; soruşturma aşamasında dinlenen ve olaya ilişkin bilgi ve görgüsü olduğu anlaşılan tek tanık ...'nın CMK'nın 210. maddesi uyarınca dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip yöntemince irdelenerek, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de, sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, cezaları ertelenen sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden, "sanığın sabıka kaydında mevcut ilam içeriğine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,