Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/13609 K.2020/9308

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yerel mahkemece verilen kararın Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232,289/1-g, (1412 sayılı CMUK’nın 308/7. ) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; müştekinin aracı ile sanıkların köpeklerine çarptığı ve akabinde yaşanan tartışmada, sanıkların müştekiye yönelik "bize 1500,00 TL vereceksin, anlaşalım bu işi bir şeye bağlayalım, bu işi bir türlü çözeceğiz, bu parayı vereceksin'' şeklinde söz söylediklerinin iddia edilmesi,

sanıkların üzerine atılı tehdit eylemini kabul etmemeleri, müştekinin de alınan beyanında sanıkların kendisine ''bizim köpeğimize vurdun 1500,00 TL vereceksin, olay kapanacak'' şeklinde konuştuklarını belirtmesi karşısında, söz konusu tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilen sözlerin mağdurun üzerinde korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli olmadığı gibi geleceğe yönelik bir zarar gerçekleştirileceği anlamı da taşımadığı gözetilmeden, sanıkların birlikte suç işleme iradesine ne şekilde sahip oldukları ve nasıl birlikte hareket ettikleri tartışılıp açıklanmadan, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,