Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/14242 K.2017/15940

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İddianame içeriği ve dosya kapsamından, sanığın, temyiz dışı olan üçüncü şahsın alacağını tahsil amacıyla mağduru arayarak, “...'e borcun varmış. Bu parayı bana ödeyeceksin, kaç çocuğun var, her sevdiğinin bir gün başına bir iş gelsin ister misin, bu işi hallet, sana Çarşamba gününe kadar süre veriyorum, cezaevine girer üç gün yatarım, benim adamlarım seni rahat bırakır mı, ben cezaevinden çıkınca sen nereye gideceksin” dediğinin iddia edilmesi karşısında, kanıtlanması halinde eylemin TCK'nın 148, ve 35. maddelerinde tanımlanan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden davaya bakma ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmalara devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,