Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/14429 K.2016/13738

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a-son, 125/1, 125/4 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 ay 25 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın anılan Kanun’un 53/1-c maddesi gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar, 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, ...

Sulh Ceza Mahkemesinin 09/07/2009 tarihli ve 2008/423 esas, 2009/678 sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2013 tarihli ve 2011/190 esas, 2013/892 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19.06.2016 gün ve 94660652-105-34-3083-2016-KYB sayılı yazılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/07/2016 günlü ve 2016/271986 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

1-... Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 09/07/2009 tarihli ve 2008/423 esas, 2009/678 sayılı kararıyla sanık hakkında kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olunması karşısında, tekerrüre esas alınamayacağı,

2-5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yer alan “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğunun da cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği,

Gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu görülmekle,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1-Dosyanın incelenmesinde, sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde, tayin olunan hapis cezaları ertelenmediği anlaşılmakla,hükümde yer alan, 'TCK'nın 53/1. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1-c fıkrası gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar, 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına' şeklinde uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığından,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, 27/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.