Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1513 K.2020/2798

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine ve de temyiz dilekçesine göre; temyiz isteğinin sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan vareste tutulma haklarının hatırlatılmadığı ve bağışık tutulma talebi de bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 03/07/2014 tarihli oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın TCK'nın 58. maddesine göre tekerrüre esas alınan, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2013 tarihinde kesinleşen 2010/282 Esas, 2012/539 Karar sayılı ilamında TCK'nın 58.maddesi uyarınca tekerrür uygulaması yapılmadığından, sanık hakkında kurulan hükümde, koşulları oluşmamasına karşın, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3-Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,