İçeriğe geç
AC
4. Ceza Dairesi Esas: 2016/152 Karar: 2020/2001 Tarih:

Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/152 K.2020/2001

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2016/152 E. , 2020/2001 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın aşamalarda, yengesi olan temyiz dışı mağdur sanık ...'in kendisini arayarak, ...'in alkol alıp kendisine hakaret ettiğini söylemesi üzerine olay yerine geldiğini savunması, mahkemece de olayın, ... ve ...'in birbirlerine hakaret etmeleri sonrası ...'ı arayarak haber vermesi üzerine olay yerine gelen sanık ...'ın, ruhsatsız olarak taşıdığı silahı Bedir'e göstererek bir el havaya ateş ettiği şeklinde gerçekleştiğinin kabul edilmesi karışısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/152, K. 2020/2001, 28 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama