Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/15260 K.2017/17492

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın katılan ...'a karşı tehdit eyleminden verilen beraat kararının incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki onama düşüncesine uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanığın katılan ...'e karşı tehdit eyleminden verilen mahkumiyet kararının temyizine gelince;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Sivas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/789 Esas, 2008/223 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 157/1 maddesi gereğince verilen 1 yıl hapis cezası yerine, Sivas 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/44 Esas, 2011/843 Karar sayılı ilamında belirtilen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan aynı kanunun 123/1 maddesiyle verilen 3 ay 10 gün hapis cezası tekerrüre esas alınmış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

a)- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

b)-Kabule göre de;02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,