KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/1550 E., 2020/3743 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Birden fazla kişi ile silahlı tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz isteklerinin mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenmekle, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü itibariyle 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince sanık ...'in duruşma inceleme istemi reddedilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanıklar ..., ... ve ...'in aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri, sanıklarda ele geçen ateşli silah bulunmaması, olayın tek görgü tanığı olduğu anlaşılan ...'ın soruşturma aşamasında sanıklardan Şeyhmus' un elinde tüfek ile Abdulkadir' in de tabanca ile ateş ettiklerini, diğer sanıkların elinde birşey görmediğini, kovuşturma aşamasında ise sanıkların isimlerini belirtmemesi ve olay yerine gelen kişilerin sayısı hakkında çelişkili beyanda bulunması karşısında; sanıkların suç tarihinde kullandıkları cep telefon numaraları tespit edilerek ilgili kurumdan baz bilgilerinin getirtilmesi ve tanığın çelişkili beyanına ne suretle itibar edildiğinin açıklanıp tartışılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Tüm sanıklar açısından kabule göre;
a) Dosya kapsamından müştekilerden Zeyneddin'in kardeşinin sanık ...'in kızını kaçırdığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b) Sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması sırasında gerekçe belirtmeden üst hadden uygulama yapılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/1550, K. 2020/3743, 20 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama