Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/15630 K.2020/15565

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun tehdit suçlarından farklı zamanda işlendiği belirlenerek dosya görüşüldü:

A-Hakaret ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanığın, tehdit suçlarını farklı zamanlarda işlemesi karşısında, TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında katılanlara yönelik tehdit ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Katılanların, sanığın kendilerine yönelik tehdit eylemlerinde bulunduğunu beyan etmeleri, sanığın ise tüm aşamalarda suçu kabul etmemesi karşısında; sanığın tehdit suçlarını işlediğine ilişkin soyut iddia dışında hukuka uygun hangi delillere dayanıldığı gösterilmeden ve katılanların beyanına ne suretle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

3-(2) nolu bozmaya uyularak sanık hakkında atılı tehdit suçlarından beraat kararı verilmesi halinde 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesindeki engelin ortadan kalkması nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 123. maddesi kapsamındaki huzur ve sükun bozma ve 116. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının ve TCK 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,