Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/15799 K.2020/10156

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın bilinen son adresine yapılan tebligatın 27/04/2014 tarihinde iade geldiği ancak sanık ...'ın hükmü 10/05/2016 tarihinde temyiz ettiği, sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu, sanıklar ..., ... ve ... müdafiini eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz talebinde bulunduğu.

CMK’nın 42. maddesi gereğince temyiz hakkını elde etmeye yönelik eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin, temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay'a ait olması karşısında, yerel mahkemece verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla;

sanıklardan ...'ın yokluğunda verilen hükümde, sanığın Van M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması sebebiyle, temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmediği gibi hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanık ...'a yapılan tebligatın 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması suretiyle gerçekleştirilmesi gerektiği, ancak gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun yapılmadığı,

sanıklardan ...'ın yokluğunda verilen hükmün sanığın bilinen son adresine 25/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği ancak tebliğ mazbatasında muhatabın nerede olduğunun araştırıldığına, hangi komşusuna haber verildiğine ve komşunun imzadan imtina edip etmediğine dair hususlara yer verilmemesi nedeniyle tebligatın usulünce yapılmadığı bu nedenlerle eski hale getirme talebinin kabulü ile sanıklar ... müdafii ve ...'ın temyizlerinin süresinde olduğu kabul edilerek,

sanıklardan ... hakkında ise sanık ve müdafii tarafından eski hale getirme talebine dayanak teşkil eden nedenlerin, gerekçeli kararın sanığa yöntemince tebliğ edilmesi sebebiyle yerinde olmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

A-Temyiz edilebilirlik yönünden yapılan incelemede;

1)Sanık ...'ın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

2)Sanıklardan ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar ..., ..., ..., ... ve müdafiinin TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

C)Sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

D)Sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın savunmasının alındığı celsede duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde, hüküm kurulduğu celsede aynı yargı çevresindeki Van M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olup hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,